صورتت را به سمت خورشید بگیر. آنوقت است که دیگر سایه ها را نمیبینی  .

در زندگی دو فاجعه وجود دارد  :

اولی نرسیدن به چیزیست که علاقه داری و دومی رسیدن به آن  .

بزرگترین افتخار ما این نیست که هیچ گاه به زمین نخوریم. بلکه اینست که هر بار که زمین میخوریم, دوباره برخیزیم  .

برای اینکه به موفقیت برسی, این چهار سئوال را از خودت بپرس  :

 چرا؟ چرا که نه؟ چرا من نه؟ چرا الان نه؟

زندگی را اینقدر جدی نگیر, به هر حال تو هیچوقت زنده از آن بیرون نمیروی  .

مردم , زندگی را بسیار وقت گیر میدانند  .

مراقب گرماي دلت باش تا کاري که زمستان با زمين کرد زندگي با دلت نکند  .

هرگز متنفر نشو حتي از اون کسي که دوستش داشتي ولي حالا نداري

بسيار بخند حتي براي کسي که در بغلش گريه کردي

هميشه لبخند بزن حتي به کسي که ازش متنفري

 نگران نباش حتي اگرديدي دست رفيقت تو دست ديگريه از ديگران کم انتظار داشته باش  ساده زندگي کن

 دوست خوبي داشته باش چون تنها دوسته که برات ميمونه

زندگی انقدرها  هم  جدی نیست. بیایید شوخی را  جدی تر  بگیریم.

شاد بودن و  توانایی شاد کردن  هنر است. وقتی که میخندیم همه چیز  به نفع جسم و  ذهن ما پیش می رود.خنده درد را تسکین میدهد با غمگین بودن  اوضاع بهتر نمیشود ما خود انتخاب میکنیم که

بخندیم شوخی کنیم و شاد باشیم  یا نه

برعکس  نالان و غمگین  به  مشکلات گذشته و اینده فکر کنیم.

ماهی همیشه تشنه ام

در زلال لطف بیکران تو

میبرد مرا به هر کجا که میل اوست

موج دیدگان مهربان تو

زیر بال مرغکان خنده هات

زیر آفتاب داغ بوسه هات

ای زلال پاک

جرعه جرعه جرعه میکشم تورا به کام خویش

تا که پر شود تمام جان من زجان تو

کد برداشتن تبلیغات بلاگ اسکای

كنار هر قطره اشكم هزاران خاطره دفن

                                                 تو اونقد رخاطره داري كه گويي قد يك قرن

گلوم مي سوزه از عشقت عشقي كه مثل زهره

                                            ولي بي  عشق تو هر دم خنده با لبهاي من قهره

درسته با مني اما به اين بودن نيازارم

                                                تو كه حتي با چشماتم نمي گي آه دوست دارم

اگه گفتي دوست دارم همش بازي لبهات بود

                                         و گر نه رنگ خودخواهي نشسته توي چشات بود

 بخشیدن

به دست نمی آوری مگر آنچه را به دست آورده ای

از دست بدهی ، نصیبی به تو نمی رسد ، مگر آنکه نصیبت را ببخشی .

نگاه مست

به چشم هاي مست تو فقط نگاه مي كنم
                                               نگاه چشم تو گناه فقط گناه مي كنم
خداي عشقي و منم نيازمند عشق تو
                                               براي با تو بودنم زمين تباه مي كنم
درون كوچه مي روي و در هوا و آينه
                                           گشوده بال مي روم تو را نگاه مي كنم
اگر نگاه ساده اي به روزگار من كني
                                   قسم به عشق پاك خود زمين چو ماه مي كنم
فرار مي كني و من درون كوچه هاي غم
                                             فقط كتاب شعر خود قلم سياه مي كنم

          کسی گفت شرط دوست داشتن و عشق حفظ آن هست

راستی نهايت عشق را می توانی در چشمهای مضطربم بخوانی؟

 اگر می توانی پس تو هم مانند من عاشقی!!!

گفتم اضطراب؟  از کجا فهميدی  ؟از رنگ زرد رخسارم؟؟؟

 يادم نيست از که شنيدم اما خوب گفت که:

 عشق رنگ زرد خورشيد مهربان است....

راستی عشق را از رنگ پريده ام می خوانی؟ می خوانی مگر نه

   پس تو هم مانند من عاشقی.....

نازنينم قسم به لحظاتی که ياد تو دنيا را برايم بارانی می کند!!!

 آها!!!! راستی کجا می روم؟؟؟؟  عشق سوگند خوردن دارد؟...

نه.........مگر نه؟؟؟

  ديدی پس تو هم عاشقی مانند من.......

مثل خيلی ها که کسی را دوست دارند و هرشب قصه ی وصال را زمزمه می کنند

ميدانی نازنينم .......می دانی مگر نه؟ ؟ ؟ بگويم؟ ؟ ؟ بازهم؟  

آخر عهد کرديم که راز دل با کس نگوييم ؟ ؟ ؟

پيمان شکنی بکنم؟ ؟ ؟  

 دوست داشتنت را فرياد بزنم؟ ؟ ؟ می خواهی؟ ؟ ؟

نه ؟ ؟ ؟ آخر چرا؟ ؟ ؟

آهان پس خودت می دانی ؟مگر نه؟؟؟

دوستی گفت: با دل شوريده ام آرام تر

آرام در گوش تو می خوانم !!!!فقط در گوش تو می خوانم  

 نازنينم با دل شوريده ام آرام تر !!!!!!

بگذارسپیده سر زند

چه باک که من بمیرم و شبنم فرو خشکد

و شبگیر خاموش شود و شباهنگ گنگ گردد

و مهتاب رنگ بازد و ستاره ی سحری بازگردد

و راه کهکشان بسته شود

بگذار سپیده سرزند و پروانه به سوی آفتاب پر کشد

سلام دوستای عسلم

ازتون ناراحتم اخه چیزی نمی نویسید که

چرا انقدرخصوصی نظر میدید